سمپوزیوم ترومای روانی اجتماعی سوختگی؛ گامی به سوی پیشگیری و حمایت از آسیب‌دیدگان سوختگی

سمپوزیوم ترومای روانی اجتماعی سوختگی؛ گامی به سوی پیشگیری و حمایت از آسیب‌دیدگان سوختگی

در تاریخ ۱ دی‌ماه ۱۴۰۳، سالن آمفی‌تئاتر بیمارستان حضرت فاطمه تهران میزبان سمپوزیوم ترومای روانی اجتماعی سوختگی بود. این رویداد با همکاری موسسه مردم‌نهاد زنو، انجمن ققنوس، انجمن علمی روانپزشکان ایران، انجمن احقا (قربانیان اسیدپاشی) و انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی ایران برگزار شد. هدف این سمپوزیوم، بررسی ابعاد مختلف آسیب‌های ناشی از سوختگی و تروما، به ویژه از دیدگاه روانشناختی و اجتماعی، و همچنین تلاش برای فرهنگ‌سازی در این زمینه بود.
دکتر فاطمه محبی، روانپزشک و یکی از سخنرانان این سمپوزیوم، در سخنرانی خود به پیامدهای روانشناختی سوختگی در بیماران و خانواده‌ها پرداخت. او با اشاره به اینکه سوختگی تنها یک آسیب جسمی نیست بلکه تأثیرات عمیق روانی بر بیماران سوختگی و اطرافیانشان دارد، گفت: «بسیاری از بیماران دچار سوختگی با مشکلاتی چون اضطراب، افسردگی و اختلالات پس از سانحه مواجه می‌شوند که لازم است به طور جدی مورد توجه قرار گیرد.»
در ادامه، دکتر محمد جواد فاطمی، رئیس هیات مدیره انجمن ققنوس، نیز به نقش سازمان‌های مردم‌نهاد و انجمن‌ها در کاهش مشکلات جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی آسیب‌دیدگان سوختگی پرداخت. او تأکید کرد که همکاری بین نهادهای مختلف می‌تواند به ایجاد شبکه‌ای مؤثر برای حمایت از این افراد کمک کند. فاطمی گفت: «سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند به عنوان پل ارتباطی میان بیماران و خدمات درمانی عمل کنند و در فرآیند بهبودی آن‌ها نقش بسزایی ایفا نمایند.»
دکتر سید مهدی صابری نیز در این سمپوزیوم به موضوعات قانونی مرتبط با آسیب‌دیدگان سوختگی پرداخت. او با اشاره به کمبود قوانین حمایتی برای این افراد، بر لزوم ایجاد چارچوب‌های قانونی مناسب تأکید کرد. صابری گفت: «آسیب‌دیدگان باید از حقوق قانونی خود آگاه باشند و بتوانند از حمایت‌های قانونی بهره‌مند شوند.»
جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی تروما نیز توسط دکتر امیر شعبانی،دبیر انجمن علمی روانپزشکان ایران، مورد بررسی قرار گرفت. او با اشاره به اینکه تغییر نگرش‌های اجتماعی نسبت به آسیب‌دیدگان سوختگی ضروری است، گفت: «فرهنگ‌سازی در مورد سوختگی و قربانیان آن می‌تواند به کاهش تبعیض‌ها و بهبود شرایط زندگی این افراد کمک کند.»
محسن مرتضوی، یکی از قربانیان اسیدپاشی، در بخشی از سمپوزیوم تجربیات زیسته خود را با حاضران به اشتراک گذاشت. او با بیان چالش‌هایی که در زندگی روزمره خود با آن‌ها مواجه شده، بر لزوم فرهنگ‌سازی در زمینه ارتباط با افراد دچار سوختگی و قربانیان اسیدپاشی تأکید کرد. مرتضوی گفت: «جامعه باید یاد بگیرد که چگونه با ما رفتار کند تا بتوانیم به زندگی عادی خود ادامه دهیم.»
در نهایت، حسین افشارپویا، مسئول واحد مددکاری موسسه مردم‌نهاد زنو، درباره نقش مددکاران اجتماعی در کار با رهیدگان از سوختگی سخن گفت. او تأکید کرد که مددکاران اجتماعی می‌توانند با ارائه مشاوره و حمایت‌های لازم به افراد آسیب‌دیده کمک کنند تا بهتر با چالش‌های خود کنار بیایند. افشارپویا افزود: «مددکاران اجتماعی نقش کلیدی در ایجاد محیطی امن و حمایتی برای این افراد دارند.»
فعالان حوزه خدمات‌رسانی به افراد دچار سوختگی همچنین در تلاش هستند تا روز ۱ دی‌ماه را به عنوان روز پیشگیری از سوختگی در ایران ثبت کنند. این اقدام می‌تواند گامی مؤثر در جهت افزایش آگاهی عمومی و کاهش آمار سوختگی‌ها باشد.
برگزاری این سمپوزیوم نشان‌دهنده عزم جدی جامعه پزشکی و نهادهای مدنی برای حمایت از آسیب‌دیدگان سوختگی و ارتقاء سطح آگاهی عمومی در این زمینه است. امید است که با همکاری همه نهادها و سازمان‌ها، بتوانیم روزهای بهتری را برای قربانیان سوختگی رقم بزنیم و شرایط زندگی آن‌ها را بهبود بخشیم.

لینک ویدیو در آپارت

لینک گزارش تصویری 

↗ اشتراک‌گذاری این مقاله
T تلگرام W واتساپ in لینکدین
لینک مقاله کپی شد