از این‌رو فراخوانی منتشر شد و ده تن از رهیدگان سوختگی در این مسیر همراه شدند. در دوره‌ای آموزشی کنار هم نشستیم تا با هم بیاموزیم و تجربه کنیم؛ از نگاه کردن دوباره به جهان پیرامون، تا ثبت لحظه‌ها با موبایل و جان‌بخشی به خاطره‌ها در قالب روایت و داستان.

آن چه در این مسیر شکل گرفت، تنها آموختن یک مهارت نبود؛ تمرینی بود برای دیدن، گفتن و شنیدن قصه‌هایی که هر کدام ریشه در زیستِ یگانه‌ی صاحبانشان داشت

ثمره‌ی این همراهی و هم‌آموزی، نمایشگاهی شد با عنوان «قاب قصه‌ها». نمایشگاهی که از ۲۵ شهریور تا ۱ مهرماه در گالری پاییز خانه هنرمندان ایران برپا شد و فرصتی فراهم آورد تا مخاطبان، مدعوین و دوستان زنو از نزدیک با نگاه و روایت این ده هنرمند آشنا شوند.

در این چند روز، قاب‌ها تنها تصویر نبودند؛ هر کدام دریچه‌ای بودند به تجربه‌ای انسانی که با واژه و جمله و تصویر در کنار هم معنا گرفته بود.در روز افتتاحیه، صاحبان آثار نیز در کنار مهمانان حضور داشتند؛ دیداری صمیمانه شکل گرفت تا گفت‌وگویی بی‌واسطه میان روایتگران و مخاطبانشان رقم بخورد.

لحظه‌هایی که در آن قصه‌ها نه فقط بر دیوار، که در گفت‌وگوها و نگاه‌ها ادامه پیدا کردند.آنچه در ادامه پیش روی شماست، مجموعه‌ای از همان روایت‌هاست؛ روایت‌هایی که این بار با صدای خود رهیدگان سوختگی شنیده می‌شود.

می‌توانید با انتخاب هر عنوان، قصه‌ها را با صدای راویانشان بشنوید و همزمان عکس‌ها و روایت‌هایی را که در قالب دو قاب به نمایش درآمده‌اند تماشا کنید؛ قاب‌هایی که هر یک، بخشی از این مسیر و تجربه را پیش چشم می‌گذارند.